Je kleintje zit volop in zijn ontdekkingsfase. Daarom neemt hij meer risico’s en heeft hij ook meer kans om te vallen of zich pijn te doen. Heeft hij pijn? Hoe komt dat? Hoeveel? Hem troosten lijkt moeilijk... Maar als je hem begrijpt, is dat al genoeg.
Stel hem gerust, betuttel hem niet
De eerste reactie van een hulpvaardige, vriendelijke en aandachtige volwassene wanneer een kind huilt om een « auwtje », is: “Stil maar, niet huilen, het is niet erg”. Terwijl het voor het kind wel erg is. Dit is dus niet de beste methode. Om echt door te dringen tot een kindje dat pijn heeft, zelfs als het allemaal onschadelijk lijkt, moet je erkennen dàt hij of zij pijn heeft. “Oei, je bent best hard gevallen. Dat moet flink pijn doen...”
Zo maak je het geval, in tegenstelling tot wat je zou denken, echt niet erger. In tegendeel: het kind voelt zich begrepen en beseft dat je echt met hem meeleeft, dat je hem niet uitlacht. Zo win je zijn vertrouwen en zal hij luisteren naar wat je verder te vertellen hebt.
Pijnstillende woordjes
Je kind heeft aandacht nodig en zal je dan ook opzoeken als het pijn heeft. Praat tegen hem om zijn aandacht af te leiden van de pijn. Je kunt zelfs een beetje overdrijven: “Au, nu heb je je wel erg veel pijn gedaan”, “Dit pijntje zal niet op één, twee, drie overgaan...” Door zo tegen hem te praten, maak je duidelijk dat het even duurt, maar dat het overgaat. Daar zal hij naar luisteren, want dat heeft hij al aan den lijve ondervonden. Als hij zich pijn doet, blijft dat niet eeuwig duren. “Je zal zien, zo meteen doet het al minder pijn.” Misschien wordt hij dan al rustiger. In dat geval kan je er aan toevoegen dat “hij pijn heeft gehad, maar dat hij heel flink is geweest”.
Helende handelingen
Om je kind volledig gerust te stellen en hem de pijn te doen vergeten, werkt niets zo goed als een paar tovertruukjes, of ze nu wetenschappelijk nut hebben of niet. Verstuif een ontsmettende lotion over de wonde, plak een pleister, blaas of geef een kusje op een blauwe plek, doe er arnicazalf op of geef je kleintje een paar arnicakorreltjes (zelfs al denk je dat het een placebo is). Het feit dat je je over hem ontfermt, dat je de pijn bestrijdt helpt om zijn aandacht af te leiden van de pijn.
En als het echt erg is? Dan komt dezelfde goede raad van pas. Lieg niet tegen je kind. Leef mee, wees eerlijk en stel het gerust. “Het doet nu veel pijn, maar we zullen er alles aan doen om het beter te maken en je zo goed mogelijk te verzorgen.”
Door echt met het kind te praten, win je stukje bij beetje zijn vertrouwen. En dat zal goed van pas komen de volgende keer dat er iets gebeurt.