Je baby zal je knuffels en je aandacht nooit kunnen missen. Maar tegelijk wordt hij elke dag een klein beetje zelfstandiger. Om ervoor te zorgen dat hij zich goed voelt, moet je een aantal dingen in acht nemen.
Help baby te leven
Een afhankelijke pasgeborene heeft een hele weg te gaan vooraleer hij alleen kan eten of zich alleen kan aankleden. Die weg naar zelfstandigheid zal je samen met je kind bewandelen. Hij heeft jouw hand nog nodig maar laat ook los wanneer hij dat nodig heeft.
Zelfstandigheid is niet aangeboren. Het vraagt een leerproces en jij als mama bent de enige die je baby hierin kan helpen. Hij zal nooit zelfstandig worden als je hem niet eerst een gevoel van zelfvertrouwen geeft. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat je van hem een kleine boeddha maakt die altijd zijn zinnetje wil en kan doordrijven! Maar het adjectief ’autonoom’ stamt af van het Grieks: ’auto’ betekent ’zelf’ en ’nomos’ betekent ’wet’. Het heeft te maken met het stellen van je eigen wetten. Als je dat weet, krijg je al een idee van het parcours dat jullie te wachten staat.
Een psycholoog licht toe: "Een kindje ontwikkelt een geestelijke zelfstandigheid. Dat wil zeggen dat hij soms alleen kan zijn. Dankzij die ontwikkeling kan hij ook zijn materiële zelfstandigheid ontwikkelen, waarbij hij alleen, zonder de hulp van een volwassene, leert handelen. Die twee soorten zelfstandigheid zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden." Je kan hem hierbij van bij zijn geboorte helpen. Een zelfstandige baby kan eventjes alleen in zijn bedje blijven zonder bang te zijn. Dat serene gevoel kan jij hem aanleren. Als je hem genoeg in je armen neemt, hem regelmatig toespreekt, hem niet te lang laat wachten als hij iets nodig heeft, dan voelt hij zich veilig en geborgen. Zo kan hij enkele minuutjes geduld oefenen wanneer mama en papa verder weg zijn.
Het allerbelangrijkste is en blijft de volgende boodschap: "Nu ben je nog helemaal afhankelijk van je ouders, je kan niet zonder ons. Maar laat dat je niet tegenhouden je eigen persoontje te zijn, met je eigen wensen en je eigen sterke en minder sterke kanten." Zelfs kleine baby’s snappen dat ze bestaan en dat ze iets in de pap te brokken hebben, ook al is het dan nog op een passieve manier. Door met een kleine baby te praten, toon je hem dat zijn aanwezigheid in de familie naar waarde geschat wordt en leer je hem ook verantwoordelijkheid op te nemen. Je kan ook wijzen op zijn eigen voorkeuren: "Als het flesje te warm is, vind jij dat niet lekker." Of zeg iets in de stijl van: "Als je je handjes rond het flesje doet, wil dat zeggen dat jij eigenlijk je flesje al alleen wil vasthouden." Dergelijke spelletjes zijn een perfecte voorbereiding op het leven.